لاول مرة افكر انى اكتب مقدمة وقولت انا هكتب مقدمة نا روهتعجبكم وهتنبهرو بيها وهتكملو الموضوع للاخر
بس للاسف دا مش هيحصل لانى مش هكتب مقدمة اصلا
فى يوم من الايام مر شريط حياتى ( اسوة بكتاب حياتى يا عين ) ادام عنيا وافتكرت السنين الكتيرة اللى انا قضيتها فى التعليموبالفعل اتعلمت ( قصدى حفظت المناهج ونسيتها بعدالامتحان )!!واخدت الثانوية ودخلت الجامعة
واجتهدت لدرجة انى كل سنة كنت بنجح بمادتين بس
قضيت سنين الجامعة ضحك ولعب وجد وحب وشوية مذاكرة لزوم الجامعة يعنى
والحمد لله نجحت واخدت البكالوريا ( زى ما بيقولو ) وطبعا لما انا اخدت الشهادة مقعدتش ساكت كدا!!انا عملت اللى كل الناس المفروض تعمله اخدت الشهادة وعلقتها على الحيطة بواسطة مسمار صلب ( من انتاج مصانع عز طبعا) !!
وقولت انا هاخد راحة شهر على بال ما الوظيفة الحكومى تيجى اهو منها تبقا راحة وانتظار قطر الشغل الحكومى ومنها استعد للشغل تلاتة فى واحد ( زى بونكس للغسيل كدا
والشهر خلص بسرعة والشهر التانى بردو خلص ولما الشهر التالت والرابع خلصو قولت مبدهاش بقى فين الشغل الحكومى اللى انا مستنيهقولت الحل انى اصبر كمان لحد ما الشهر الخامس يعدى ولما الشهر التامن عدا هو كمان مقدرتش اصبر اكتر من اتناشر شهر لحد ما صبرى نفد
وفى يوم قررت انى انزل ادور على شغل فى قطاع خاص لانى سألت اصحابى اللى متخرجين قبلى بتلات سنين على حل لمشكلتى قالولى تعالى دور معانا!على شغل وف خلال سنتين تلاتة هتلاقى شغل ان شاء الله!!وطبعا كعادتى انى لازم استفيد من نصايح الاخرين لان النصايح دى متولدة عن تجارب سابقة فاخدت بنصايحهم وفضلت ادور على شغل فى قطاع خاص ونظرا للخبث الذى انطوى عليه صدرى _ حلوة انطوى دى_فضلت ادور على شغل فى قطاع خاص من وراهم
وكانت النتيجة واحدة ان محدش فينا لقى شغل ولا فى القطاع العام ولا فى القطاع الخاص
وفى الوقت دا طبعا والدى كان جاب اخره معايا لانه كان مستنينى اتخرج واشتغل واريحه واعيشه فى بيت شرح وبرح واعوضه عن سنين البؤس والحرمان اللى عاشها علشان اتعلم واتخرج
وبعد وصلة الاحلام دى نرجع للواقع المرير اللى احنا عايشينه
والدى كان راجل عنده بعد نظر _مش مرض فى العين_ لا انما كان بيعمل حساب لقدام
فكان حاسس بينا كشباب عاطل وحاسس بالمعاناة والايام السودة ( اقصد المعنى الحرفى لكلمة سودة ) اللى بنعيشهاالمهم فضلت ادور على شغل واستمريت فى الروتين اليومى دا مدة مش كبيرة ومش قليلة فى نفس الوقت
ففكرت انى افتح محل دباديب وهو فى الفلانتاين داى هعمل احلى شغل
بس بصيت لحال الحبيبة صعبو عليا لان فى اشاعات مغرضة بتقول ان كوز المحبة اتخرم
واللى اكد الاشاعة دى _سمية _ لما قالت _هدوق قلبه طعم الذل هخليه من حياته يمل _!!
لحد ما فيوم من الايام ( خير اللهم اجعله خير ) ربنا هدانى لفكرة جبارة فكرت انى افتح قهوة( او كافيه لزوم الانجليزى يعنى ) كشغلانة مؤقتة على بال ما الشغل الحكومى يجى
ولو مكنتش شايف قهاوى كتير ادامى كنت قولت انى اول واحد يفكر فى الفكرة الجبارة دىبس اكتشفت ان ناس كتير فكرت فيها قبلى ونفذتها
القهوة دى بتشهد على ظلم الزمن لينا (خريجى الجامعات يعنى ) بس اكتشفت ان القهوة دى بيقعد عليها ناس
كتيرفجه فى بالى انهم ناس حالتهم تمام لانهم طول النهار النهار يطلبو طلبات فكلمت واحد فيهم وقولتله
يا بيه حضرتك بتشتغل ايه( اصله متشيك كدا وشكله بن ناس ) فرد عليا رد مكنتش متوقعه
قاللى انا قاعد على القهوة استنى شغل انا وباقى الشلة دى
فكانت القهوة دى مقر للعواطلية ومن يومها غيرت اسم القهوة من قهوة ابو محمود ل(حزب العواطلية ) والبركة فى وزارة القوى
العاملة
وفجأة استيقظت من نومى لاجد نفسى مستلقيا على احد الكراسى فى كافى شوب الكليةانتظر احدى المحاضرات
فاستعذت بالله من الشيطان الرجيم
ونديت على اللى واقف فى الكافى شوب
وقولتله فى هدوء _ واحد شاى وحياة والدك
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق
ضع تعليق تعاطفك لوحده مش كفاية